Η ατομική ψυχοθεραπεία αποτελεί έναν ασφαλή και εμπιστευτικό χώρο όπου το άτομο μπορεί να
μιλήσει ανοιχτά για τις σκέψεις, τα συναισθήματα
και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Λειτουργεί ως μία γνωστικοσυγκινησιακή διορθωτική εμπειρία για τον θεραπευόμενο σε σχέση με τους περιορισμούς που έχει βιώσει μεγαλώνοντας και του προσφέρει τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του, τα συναισθήματά του, τα δυναμικά αλλά και τα πιο ευάλωτα κομμάτια του, οδηγώντας τον
σε μία πιο απαρτιωμένη αίσθηση εαυτού.

Σημαντικό κομμάτι αυτής της διεργασίας αποτελεί
η θεραπευτική σχέση μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου, καθώς αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της όλης διαδικασίας. Ο θεραπευτής δεν λειτουργεί ως ειδικός στα θέματα ζωής του ατόμου που δίνει έτοιμες απαντήσεις, αλλά περισσότερο
ως “συνοδοιπόρος” που διευκολύνει τη διερεύνηση, φωτίζει νέες οπτικές, ενθαρρύνει μία εσωτερική πολυφωνία και γενικά στηρίζει το άτομο
στην προσωπική του διαδρομή.

Μέσα από τη θεραπεία «φωτίζονται» και αναδεικνύονται νέες οπτικές στη ζωή του ατόμου
που μπορούν να λειτουργήσουν απεγκλωβιστικά, ανακουφιστικά και εμπλουτιστικά για το ίδιο.

Στα πλαίσια ενός χώρου εμπιστοσύνης, ασφάλειας και αποδοχής, μπορεί το άτομο να νιώσει ελεύθερο
να διερευνήσει τις προσωπικές εμπειρίες του,
να ξετυλίξει την ιστορία του, να εμπλουτίσει τον εσωτερικό του διάλογο και να έρθει σε επαφή με καινούριες δεξιότητες, νέες αφηγήσεις και τρόπους σκέψης και να αποκτήσει τα “εργαλεία” εκείνα που θα το βοηθήσουν να “ξαναγράψει” πτυχές της ζωής του.

Έτσι, με έναν τρόπο μπορούν όλα αυτά να λειτουργήσουν φροντιστικά και επανορθωτικά για το ίδιο το άτομο, καθιστώντας το πρωταγωνιστή
στη ζωή του και όχι απλώς παρατηρητή.