Ό,τι νιώθεις,
έχει χώρο εδώ.

Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος, σε κάποια φάση της ζωής του, μπορεί να χρειαστεί έναν χώρο όπου θα αισθανθεί ασφάλεια για να μιλήσει και να μοιραστεί τις σκέψεις και τα συναισθήματά του.

Στη θεραπευτική διαδικασία, στόχος είναι να δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης μέσα από την οποία το άτομο θα μπορέσει να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του, τις σχέσεις του και να διευρύνει το ρεπερτόριο των συναισθηματικών και συμπεριφορικών του αντιδράσεων ώστε να διαχειριστεί με ευελιξία και αποτελεσματικότητα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και να πορευτεί ελεύθερα στη ζωή του έχοντας τη δική του πυξίδα.

Σχετικά με μένα

Ονομάζομαι Ευγενία Ρόζου και είμαι Ψυχολόγος με εξειδίκευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία. Από το 2016 διατηρώ ιδιωτικό γραφείο, όπου πραγματοποιώ ατομικές και ομαδικές συνεδρίες ψυχοθεραπείας, καθώς και συμβουλευτική με ενήλικες, ζευγάρια και οικογένειες. Στο πλαίσιο της δουλειάς μου συνεργάζομαι επίσης με γονείς και εφήβους, υποστηρίζοντας ζητήματα που αφορούν τη συναισθηματική ανάπτυξη, τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις δυσκολίες που μπορεί να προκύπτουν στην οικογενειακή και προσωπική ζωή.

Είμαι απόφοιτος του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στη Σχολική Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχω ολοκληρώσει το τετραετές κλινικό πρόγραμμα ειδίκευσης στη Συστημική Ψυχοθεραπεία στο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Έρευνας στη Συστημική Θεραπεία «Λόγω Ψυχής» και είμαι κάτοχος του Ευρωπαϊκού Πιστοποιητικού Ψυχοθεραπείας (European Certificate of Psychotherapy – ECP).

Η πορεία μου

Στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου πορείας εργάστηκα ως σχολική Ψυχολόγος σε δημόσιες σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, παρέχοντας ψυχολογική υποστήριξη σε παιδιά και εφήβους, καθώς και συμβουλευτική σε γονείς και εκπαιδευτικούς. Στα πλαίσια αυτά, εργάστηκα πάνω στον συντονισμό ομάδων εφήβων, γονέων και εκπαιδευτικών, στην οργάνωση και υλοποίηση επιστημονικών παρεμβάσεων σε επίπεδο τάξης καθώς και στη πραγματοποίηση προγραμμάτων πρόληψης και προαγωγής της ψυχικής υγείας σε συνεργασία με τους εκάστοτε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. Έχω επίσης εργαστεί στον χώρο της Ειδικής Αγωγής με παιδιά και εφήβους με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, εστιάζοντας στην ψυχοκοινωνική και συναισθηματική τους ανάπτυξη, τη σχολική τους προσαρμογή αλλά και την συμβουλευτική υποστήριξη του οικογενειακού τους δικτύου.

Η πορεία μου

Υποστηρίζοντας τη δια βίου μάθηση και εκπαίδευση στο χώρο μας, έχω εκπαιδευτεί, μεταξύ άλλων, στη θεραπεία ζεύγους, στη κλινική αντιμετώπιση του ψυχικού τραύματος, στη συμβουλευτική, τη διάγνωση και την υποστήριξη μαθησιακών δυσκολιών. Πρόσφατα, ολοκλήρωσα το πρόγραμμα εκπαίδευσηςστην Εποπτεία Ανθρωπίνων Συστημάτων στο Συστημικό Κέντρο Οικογενειακής και Ομαδικής Θεραπείας.

Επιπρόσθετα, δραστηριοποιούμαι στον χώρο της εκπαίδευσης επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια συν-συντονίζω ένα ετήσιο πενθήμερο εκπαιδευτικό σεμινάριο για θεραπευτές με θέμα την ομογονεϊκότητα και τη συστημική θεραπεία, το οποίο εστιάζει σε σύγχρονες μορφές οικογένειας και στις θεραπευτικές προσεγγίσεις αλλά και πρακτικές που υποστηρίζουν την οικογενειακή ευημερία αυτών των συστημάτων. Τέλος, έχω συμμετάσχει σε επιστημονικά συνέδρια με ερευνητικές παρουσιάσεις και αντίστοιχες δημοσιεύσεις στον χώρο της ψυχοθεραπείας με εστίαση στις Ψυχοβιογραφίες και τη Θεωρία του Διαλογικού Εαυτού.

Θεραπευτική
Προσέγγιση

Η θεραπευτική μου προσέγγιση είναι η Συστημική-Οικογενειακή. Σύμφωνα με αυτή, το κάθε άτομο αντιμετωπίζεται ως μέρος ενός ευρύτερου συστήματος σχέσεων – όπως η οικογένεια, η συντροφική σχέση, η εργασία και το κοινωνικό περιβάλλον. Οι δυσκολίες επομένως που βιώνει ένας άνθρωπος δεν αντιμετωπίζονται απομονωμένα, αλλά κατανοούνται μέσα στο πλαίσιο των εμπειριών, των σχέσεων του αλλά και της προσωπικής νοηματοδότησης αυτών. Στόχος της θεραπείας είναι να δημιουργηθεί ένας ασφαλής χώρος, όπου κανείς μπορεί να εξερευνήσει τον εαυτό του, να κατανοήσει βαθύτερα όσα τον δυσκολεύουν και να αναπτύξει νέους τρόπους σκέψης και δράσης που να λειτουργούν απελευθερωτικά και επανορθωτικά ως προς τις μέχρι τώρα εμπειρίες του.


Προσωπικά, εκπαιδεύτηκα στο εμπλουτισμένο συστημικό θεραπευτικό μοντέλο SANE - System Attachment Narrative Encephalon®, ένα σύγχρονο πλαίσιο κατανόησης της ανθρώπινης εμπειρίας που εστιάζει σε τέσσερις βασικές διαστάσεις: το πλαίσιο των σχέσεων (Systemic), τις προσωπικές αφηγήσεις και τα νοήματα που δίνει το άτομο στις εμπειρίες του (Narratives), τη θεωρία του συναισθηματικού δεσμού (Attachment) και τα σύγχρονα ευρήματα των νευροεπιστημών (Encephalon). Το άτομο δεν αντιμετωπίζεται αποσπασματικά, αλλά ως ένα πολύπλευρο σύστημα στο οποίο οι σχέσεις, οι αφηγήσεις, τα συναισθήματα και οι βιολογικές διεργασίες αλληλοσυνδέονται. Μέσα από αυτή τη συνθετική ματιά, η θεραπεία γίνεται μια διαδικασία βαθύτερης κατανόησης και ουσιαστικής αλλαγής, που αφορά όχι μόνο τη σκέψη, αλλά τη σχέση, το συναίσθημα και το σώμα.

  • Η συστημική οπτική εστιάζει στο πλαίσιο των σχέσεων μέσα στο οποίο αναπτύσσεται και λειτουργεί το άτομο. Κάθε άνθρωπος αποτελεί μέρος πολλαπλών συστημάτων (οικογένεια, συντροφική σχέση, εργασία, κοινωνικό περιβάλλον), τα οποία επηρεάζουν και επηρεάζονται από τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά του. Στη θεραπευτική διαδικασία διερευνώνται τα μοτίβα αλληλεπίδρασης, οι ρόλοι και οι δυναμικές που αναπαράγονται ώστε να αναδειχθούν νέοι τρόποι σχετίζεσθαι και να ενισχυθεί η ευελιξία του συστήματος.

  • Η αφηγηματική προσέγγιση αναγνωρίζει ότι
    οι άνθρωποι δίνουν νόημα στις εμπειρίες τους μέσα από τις ιστορίες που αφηγούνται για τον εαυτό τους και τη ζωή τους. Αυτές οι προσωπικές αφηγήσεις επηρεάζουν την ταυτότητα, τις επιλογές και τις προσδοκίες τους. Στα πλαίσια λοιπόν της θεραπείας, ο θεραπευόμενος ενθαρρύνεται να αναστοχαστεί πάνω στις κυρίαρχες ιστορίες του, να αναγνωρίσει εναλλακτικές οπτικές και να συνδιαμορφώσει νέες,
    πιο ενδυναμωτικές αφηγήσεις που ανοίγουν δυνατότητες αλλαγής.

  • Η διάσταση του δεσμού επικεντρώνεται στη σημασία των πρώιμων σχέσεων και στον τρόπο με τον οποίο αυτές διαμορφώνουν τη συναισθηματική εμπειρία και την ικανότητα αυτορρύθμισης στην ενήλικη ζωή.
    Τα μοτίβα των δεσμών αυτών επηρεάζουν τον τρόπο που το άτομο σχετίζεται, εμπιστεύεται, εκφράζει ανάγκες και διαχειρίζεται την εγγύτητα ή την απόσταση. Η θεραπεία στοχεύει στην κατανόηση αυτών των μοτίβων και στη δημιουργία μιας ασφαλούς θεραπευτικής σχέσης μέσα στην οποία μπορεί να αναπτυχθεί μεγαλύτερη συναισθηματική επίγνωση και ασφάλεια.

  • Η σύγχρονη γνώση από τις νευροεπιστήμες προσφέρει πολύτιμα εργαλεία για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι εμπειρίες «εγγράφονται» στον εγκέφαλο. Η πλαστικότητα του εγκεφάλου, η λειτουργία
    του νευρικού συστήματος και οι μηχανισμοί ρύθμισης του στρες αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της διάστασης. Η θεραπευτική διαδικασία με ένα τρόπο συμβάλλει στην ανάπτυξη νέων νευρωνικών συνδέσεων, ενισχύοντας την ικανότητα του ατόμου
    για αυτορρύθμιση, ανθεκτικότητα και προσαρμογή.

Θεραπευτική Προσέγγιση

Παράλληλα, η θεραπευτική δουλειά μου είναι επηρεασμένη και από τις αρχές της Θεωρίας του Διαλογικού Εαυτού του Hubert Hermans. Σύμφωνα με αυτή, ο εαυτός δεν είναι ενιαίος και σταθερός, αλλά αποτελείται από πολλαπλές «φωνές» ή θέσεις (self-positions), οι οποίες συνυπάρχουν και βρίσκονται σε συνεχή διάλογο μεταξύ τους. Αυτή η πολυφωνικότητα περιλαμβάνει διαφορετικές πλευρές του εαυτού (π.χ. «ο αυστηρός εαυτός», «ο ευάλωτος», «ο φροντιστικός») αλλά και εσωτερικευμένες φωνές σημαντικών άλλων (γονείς, σύντροφοι, κοινωνικές προσδοκίες).

Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, οι δυσκολίες των ατόμων συχνά δεν προκύπτουν από την ύπαρξη αυτών των φωνών, αλλά από τον τρόπο που σχετίζονται μεταξύ τους: όταν κάποιες φωνές κυριαρχούν, σιωπούν ή συγκρούονται έντονα, ο εσωτερικός διάλογος γίνεται περιοριστικός ή επώδυνος.

Στην ψυχοθεραπευτική πράξη, η δουλειά με τον διαλογικό εαυτό εστιάζει στην αναγνώριση και την ανάδειξη αυτής της πολυφωνίας. Μαζί με τον θεραπευόμενο διερευνούμε τις διαφορετικές «φωνές» που ενεργοποιούνται σε κρίσιμες στιγμές, δίνουμε χώρο να ακουστούν χωρίς κριτική και προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον ρόλο και τη λειτουργία τους.

Στόχος δεν είναι να «εξαφανιστούν» κάποιες πλευρές του εαυτού, αλλά να δημιουργηθεί ένας πιο ευέλικτος και ισορροπημένος εσωτερικός διάλογος. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο θεραπευόμενος μπορεί να αναπτύξει μεγαλύτερη επίγνωση, να αποστασιοποιηθεί από άκαμπτα μοτίβα και να ενισχύσει τη δυνατότητά του να επιλέγει συνειδητά πώς θέλει να σχετίζεται με τον εαυτό του και τους άλλους.